Koniec sezonu, to wszelkiego rodzaju próby podsumowań, ocen tego co było a co mogło być lepiej przeprowadzone. Dzisiaj kolej na I drużynę seniorów. Faktem jest, że było wielu niedowiarków, którzy nie dawali żadnych szans naszym orzełkom w walce o byt w lidze. Dokładne informacje na ten temat są zawarte w podsumowaniu rundy jesiennej.
Dla przypomnienia:
Na finiszu rozgrywek zajęliśmy w lidze 9 miejsce, z dorobkiem 44 Pt. i stosunkiem bramkowym 64:64. Na rozegranych 32 spotkania odnieśliśmy 13 zwycięstw, 5 remisów i 14 porażek.
Runda wiosenna w wykonaniu naszej drużyny nie była błyskotliwa, bo i być nie mogła. Decydujące znaczenie miała tutaj seria kontuzji, które wyeliminowały z gry naszych czołowych zawodników: Łużnego, Wydrycha, Kaniewskiego Tomka, Kurasia na kilka meczów, a w przypadku Kurka do końca sezonu. Taka sytuacja zmusiła trenera Englera do sięgnięcia po głębokie rezerwy, by zapełnić lukę. Wprawdzie to się udało, jednak ze szkodą dla jakości gry zespołu.
Poniżej prezentujemy efekty tej walki, walki, która miała na celu utrzymanie się w lidze:
Na rozegrane 16 spotkań w rundzie wiosennej, zajęliśmy dopiero 12 miejsce wygrywając 6 spotkań, 2 remisując i przegrywając 8. Na koncie ,,uzbieraliśmy'' 20 punktów z ujemnym bilansem bramkowym 35:36. Dla przypomnienia: rundę jesienną zakończyliśmy na 8 miejscu, z dorobkiem 24 punktów, stosunkiem bramek 29:28. Na 16 rozegranych spotkań wygraliśmy 7, 3 zremisowaliśmy i 6 przegraliśmy.
Wniosek z tego jest prosty: Na wiosnę wypadliśmy gorzej niż jesienią.
Na ten stan rzeczy złożyło się wiele przyczyn:
- przez całą rundę rewanżową borykaliśmy się z problemem bramkarza. Dla przypomnienia - Łukasz Kłobucki (zawodnik Pogoni Świerzawa), który grał w rundzie jesiennej na zasadzie wypożyczenia, nie dostał zgody klubu macierzystego na grę w naszych barwach w rundzie rewanżowej (wygórowane żądania finansowe). Z tego też względu obsada tej pozycji nie zawsze była optymalna.
- szczególnie słabo prezentowaliśmy się w meczach wyjazdowych:
W 8 meczach odnieśliśmy zaledwie 2 zwycięstwa (w Zgorzelcu sensacyjna wygrana 2:1, oraz ze spadkowiczem Olszą Olszyna 6:1) i 6 porażek, z których najbardziej dotkliwa to 8:2 z Włókniarzem Mirsk, oraz z Jawą Otok, w którym to pojedynku nie wykazaliśmy jakiejkolwiek chęci do gry.
Reasumując nasze zdobycze na wyjazdach:
8 spotkań, punkty: 6:18, stos.br. 18:25
rzeczywiście wynik bardzo słaby. Gdyby nie rezerwy (zapasy punktów z rundy jesiennej) moglibyśmy mieć problemy z utrzymaniem się w gronie najlepszych.
Dla porównania mecze u siebie:
Tutaj sytuacja wygląda trochę lepiej: W 8 meczach 4 zwycięstwa, 2 remisy i 2 porażki
(szczególnie bolesna przegrana ze Spartą Zebrzydowa 2:5 i GKS Raciborowice 1:3)
8 spotkań, punkty: 14:10, stos.br. 17:11
- Inne zagadnienie to frekwencja na treningach, meczach sparingowych i mistrzowskich. O ile frekwencja w rundzie jesiennej oscylowała w przedziale 65-70% (dotyczyło to grupy pierwszych 10 zawodników - kadrowiczów), to w rundzie wiosennej było już nieco gorzej. Na 81 jednostek frekwencyjnych 1 zawodnik (kadrowicz) uczestniczył średnio 44,7 raza, co daje 55-60 % udziału dla pierwszej 15 - tki zawodników. Jednym słowem jest to wynik niezadowalający. A mówiąc inaczej, trenowaliśmy na ,,pół gwizdka'', co na pewno miało swoje ,,przełożenie'' w osiąganych przez drużynę wynikach.
- Ciekawie wygląda też porównanie strzelonych i straconych bramek w rundzie rewanżowej. Strzelając 35 bramek, plasujemy się na 3 - 4 miejscu w tabeli wiosny. Natomiast tracąc tych bramek 36, zajęliśmy 3 miejsce od końca, wyprzedzając spadkowiczów: Olszę Olszyna i Orła Lubawkę.
I na koniec jeszcze klasyfikacja strzelców bramek:
Łącznie strzeliliśmy 64 bramki, a w zasadzie 65 (jeśli liczyć ,,samobója'' Marcina Klawińskiego w meczu z Orłem Lubawka). No ale w tym meczu i tak spisał się na ,,medal'', strzelając dla nas 2 bramki.
Najlepsi snajperzy:
1. Terlecki Juliusz - 19 bramek
2. Kurek Radek - 11 bramek
3. Łużny Robert - 10 bramek
Reasumując, trzeba powiedzieć, że powinniśmy być zadowoleni z pozycji naszych ,,orzełków'' w końcowej tabeli rozgrywek ligi. Oczywiście było trochę tak zwanych ,,niedoróbek'', których jednak nie dało się uniknąć. Przypomnę w tym miejscu, że nasz awans do ligi ,,O'' nastąpił po kilku latach pobytu w klasie ,,A''. Stąd, zdarzające się potknięcia siłą rzeczy musiały mieć miejsce. Faktem jest też, że częstotliwość treningów powinna ulec zwiększeniu, jeśli chcemy się liczyć w rankingu czołowych drużyn w tej klasie rozgrywkowej. Mimo wszystko trener Jacek Engler wykonał kawał dobrej roboty.Teraz pozostaje niektóre elementy doszlifować, a powinno być dobrze.
Liczymy, że tak się stanie i z tego miejsca życzymy sukcesów i wytrwałości w dążeniu do celu.
